આત્મબોધ

વાવાઝોડે મન ભટકે દૂર,
શાંતિનું મૂળ અંદર જાણ.
દુનિયાની ધૂળમાં તું ખોવાયેલ,
સાચો ખજાનો ધરમાં જાણ.

કર્મનાં પંથે તુ ચાલ અવિરત,
ફળનો મોહ હટાવી જાણ.
જે થાય એ સહજ સ્વીકાર,
જીવનની રીત એવી જાણ.

મોહમાયા સૌ સપના સમજ,
સત્ય તો એક આત્માને જાણ.
જાગ્યા એને મુક્ત જ માન,
બાકી સૌ બંધનમાં જાણ.

વાસના બુઝાવે અંતરનો દીપ,
મૌનમાં મળે પરમાણ જાણ.
અહંકાર ગળે તો મુક્તિ નિશ્ચિત,
"રમી" નિર્મળ મન નેજ સિદ્ધિ જાણ.
* * *